Çıktım köyün yollarından
Girdim huzur ormanına
Kader bize gülmez derken
Vardım umut ocağına
Ab-ı hayat çeşmesinden
Bir su içtim kanam diye
Su sıcakmış anlamadım
Yandım anam anam diye
Hamdım piştim kaynadım
Umudu hep harladım
Seni sonsuz severken
Hayat suyuna ulaştım
Yârim bir gül fidanıdır
Dikenleri yaralıdır
Tutup koparırlar diye
Gözleri hep fal taşıdır.
Artık ben anladım
Kaderime ağladım
Bu hayat böyle geçecek
Ben de buna inandım.
Özgür
01.05.2026
Hiç bir şey kolay olmadı,
Bedel ödedim her mutlu anımda.
Kaybettiklerim yazıldı alnıma,
Sınandım en çok korktuklarımla.
Savaşım var kaderimle,
Kazanırsam kaybedeceğim.
İsyanım yaşanmamışlıklarıma,
Mutluluğa hasret öleceğim.
Yoruldum susup gülmekten,
İçimde dindirdim fırtınalarımı.
Herkes biraz eksik bıraktı beni,
Kendim dağladım yaralarımı.
Özgür
Dağdan odun keselim,
Kırk parçaya bölelim.
Sobada yanar ne güzel,
Römorka yükleyelim.
Kestaneyi çizelim.
Sobada pişirelim.
Çok komikmiş gardaşım,
Gıdıkla da gülelim.
Heybeler doldu odun,
Sobayı artık yakalım
Yorganla bütünleştik
Birazcık ayrılalım
Özgür
Yeah.
Bu gece yanıyor sahne,
Küllerim dans ediyor,
Ateşinle yan, ama ben doğuyorum.
Yandım, bittim, sandın dimi?
Her susuşum planlıydı baby.
Seni ben çözdüm, not too crazy.
Aşkla değil, taktikle maybe!
Dönme, durma, arama artık,
Kalbimde “offline” uyarısı var.
Seninle kaybettim,
Kendimle kazandım!
Ateşinle yan, ama ben buz gibiyim!
Kalbim remix oldu, ritmi değişti diyeyim.
Sen geçmişsin, ben “next level” gibiyim,
Bu dans pistinde queen benim!
Bak aynaya, suç sende,
Sözlerin eski versiyonda kaldı.
Ben upgrade oldum,
Sen hâlâ “loading…”
Bana dönme, sistem hata verir,
Gözlerin bile fake ışıklar gibi.
Yandım bir kez ama şimdi,
Benim sahnem yanıyor, senin değil!
Yalnızlık muhteşem duruyor üstümde,
Ne drama, ne pişmanlık,
Sadece ışık, sadece ben!
Ateşinle yan,
Ama ben yükseliyorum!
Ateşinle yan,
Remix kalbim, reboot oldu, can!
Birgül
Saat gece üç, gözler faltaşı,
Mideden yükselir bir savaş marşı.
Diyette üçüncü günüm oysa ki,
Buzdolabı bana göz kırpıyor sanki.
Parmak uçlarımda yürüyorum parkede,
Görünmeden geçmeliyim evdeki herkese,
Işıklar kapalı, hedef tam karşıda,
Dev bir hesaplaşma var mutfakta.
Açtım kapağı, parladı yüzüm,
Loş ışıkta kayboldu hüzün.
Yoğurt mu yesem, yoksa o sarmayı mı?
Bozsam mı acaba şu diyet marşını?
Crunch! Crunch!
Brokoli ağlıyor rafın arkasında,
Baklava ise tam tam ortasında.
"Yarın spor yaparım", yalanı hazır,
Vicdanım kenarda sessizce utanır.
Bir lokma, iki lokma, derken bitti tepsi.
Gitti kaloriler, gitti hepsi!
Rejim yalan oldu yine bu gece,
Geriye kaldı tek bir hece;
AAAAAAH!
Neyse... Pazartesi kesin başlıyorum ya.
Özgür
Sonsuz bir hayalin peşinde,
Gençliğim yandı.
Ömrümü verdiğim yollarda,
Kaderim kan ağladı.
Gezdim gördüm yedi cihan,
Tanıdım türlü türlü insan.
Sandım ki hayat, bitmez servet,
Nefesim de kumbaram.
Yılları harcayıp savurdum,
Boşunaymış tüm kavgam.
Bildim ki ömür dediğin,
Her nefeste bin yalan.
En pahalı armağan,
Zamandır zaman.
Satın alınamaz asla,
Hayat sadece bu an.
Özgür
Gölgemde yangın var,
Bedenim seninle savaşır
Sabaha söner ateşim,
Geceler arzumla tutuşur
Gözlerin bir hançer gibi
Bakışların geceyi ikiye böler
Tutkunun izinde kaybolan,
Zincirsiz arzular yüreğimi deler.
Sözlerin sarmaşık gibi aklımı sarar
Dinledikçe mantık aradan çıkar
Aşk değil bu, geçici bir hal
Tutkunun izinde kaybolur her karar
Özgür
Senden bana fayda yok
Sevgilim bu aşk bombok
O güzel gözlerini
Al gönlümden götüne sokBana sevdadan değil hazdan bahset
Gerisi hikaye gerisi zahmet
Gözlerimde anlam arama sakın
Sözler yalan, sadece hisler gerçek
Aşk masallarına tokum artık.
Sabah olunca her şey sona erecek
Kalbim kilitli, anahtarı yok
Bende duygudan eser yok
Aşkı unut, keyfine bak.
Beni bu ateşte sabaha kadar yak.
Bağlanmak yok, söz vermek yasak
Duygular yük olur, taşımam asla
Sadece bedende bir iz bırak
Başını göğsüme keyifle yasla
Güneş doğunca her şey biter
Bu şehvet ikimize de yeter.
Özgür
Gitme diyemedim, kalbim sustu
Ellerim boş kaldı, sesim dondu
Gözlerin bir yabancı gibi bakıyor
Sebepsiz gidişin, içimi vurdu
Kal bir gece daha
Sabahı görmesem de fark etmez
Kal, sessizliğin ortasında
Nefesini dinlemek bile yeter bana
Konuşsan anlarım, suskunluğun ağır
Bir cümle yetmez mi, bir hatır
Yıllar geçer ama bu an kalır
Gitme, bu son gecem, yarınım sağır
Kal bir gece daha
Sabahı görmesem de fark etmez
Kal, sessizliğin ortasında
Nefesini dinlemek bile yeter bana
Gözlerimde sen, sesimde sen
Gitme ne olur, bitmeyelim böyle
Kalmasın yarım bir kelime
Son bir kez dokun, kanayan kalbime
Kal bir gece daha
Sabahı görmesem de fark etmez
Kal, sessizliğin ortasında
Nefesini dinlemek bile yeter bana
Gitme diyemedim...
Yüreğim sustu...
Özgür
Yaralarımı sakladım
Mutluyum sandılar
Ben düşerken en çok
Güvendiklerim kayboldular
Herkes derdini bana bıraktı
Hepsini sessizce kalbimde taşıdım
Düştüm de “nasılsın” diyen olmadı
Yine de kimseyi yarım bırakmadım
Ben herkese yetişirken
Kendime geç kaldım
Özgür
Telefon çıktı çıkalı,
Avrat bir tuhaf oldu.
Yüzüme bile bakmaz,
Gözüyle konuşur oldu.
Lânet olsun Graham,
Adam değilsin bi gram.
Sen açtın başımıza,
Olmadık işler be adam.
Çamaşırlar sepette kalmış,
Oyun oynuyordum diyor.
Yemekte ne var deyince,
Zıkkım ye ulan diyor.
Çocuklar ebleh gibi,
Televizyona bakıyor.
Beyinleri labne gibi,
Ekmeğe sürülüyor.
Özgür
Dağıldım ben!
Toplanmam artık mümkün değil.
Sildim seni!
Kalbim artık tek parça değil.
Kirlenirken kaderim yabancı bedenlerde,
Aldattım zihnimde kalan mutlu günlerimizi.
Hatıralarından arındım soğuk gecelerde,
Terkettim hayallerde kalan saflığımızı.
Yalanlara sarıldım unutmak için seni,
Susmuyor ne yapsam da ihanetin sesleri.
Her dokunuşta biraz daha kaybettim kendimi,
Gözlerimden sızar bu kırık geçmişin izleri.
Özgür
Yanmadan sönmez ateş
Fırtınasız ilerlemez gemi
Korku varsa umut da var
Bu bilek hâlâ yenilmedi
Cesur değildim hiçbir zaman
Beni büyüten korkularımdı
Her insan yalnızdır doğduğunda
Cesaret, korkuya attığın imzaydı
Gözlerimde saklı bir savaş
Asıl yenilgi vazgeçmekmiş
Kaçmak kolaydı belki de
Korkuyla savaş bitmezmiş
Cesaret bağırmak değil
Karanlıkta yürüyebilmektir
Korku düşman değil
Kendinle yüzleşmektir
Yollar uzun, sabahlar eksik,
Hasret ağır, içimde bir uçurum.
Geçen her gün sanki bir ömür,
Uzakta kaldı artık çocukluğum.
Kapıda sessiz ayakkabılar,
Odam soğuk, duvarlar suskun.
Bir fotoğrafla konuşurum bazen,
Gözlerimde büyür çocukluğum.
Pencerede ışık sönmüş gibi,
Hayallerim düşer rüyalarıma.
Yarım bir şarkı var içimde,
Her notası çıkar hatıralarıma.
Özgür
Bahçede demir kapı
Elimde kaldı sapı
Ben sevdim eller aldı
Gözlerim yolda kaldı
Karanfil deremedim
Aldım da veremedim
Yarim ellere varmış
Sövdüm de diyemedim
Karanfilim kurur mu
El kızı hiç durur mu
Sevdim de alamadım
Bu gönül durulur mu
Bahçede ayrık otu
Elimde kaldı kökü
Ben sevdim eller aldı
Gözlerim yolda kaldı
Kimse vurmadı bir fiske bile
Her kavgaya kendim girdim
Kimse bilmez, ben ne yaşadım
Taşlara yazdım, silinmez oldum
Yalnızlığın taşına baş koydum
Kendi sesimle yankılandım
Eller bilmez neyle yoğruldum
Kendi kaderimle savaştım
Kimse sormadı ne istersin diye
Her başarımı ellerimle kazdım
Kendim sardım yaralarımı
Bİr tek gölgemle dost oldum
Yalnızlığın taşına baş koydum
Kendi sesimle yankılandım
Eller bilmez neyle yoğruldum
Kendi kaderimle savaştım
Kimse tutmadı elimden diye
Her düşümü ateşle kurdum
Kimse bilmedi derdimi bile
Her sırrı kalbime gömdüm
Yalnızlığın taşına baş koydum
Kendi sesimle yankılandım
Eller bilmez neyle yoğruldum
Kendi kaderimle savaştım
Yıldızlara baktım, yol sordum
Gölgemle sohbet ettim
Rüzgârla konuştum, taşla dertleştim
Kendi ateşimde yeniden piştim
Yalnızlığın taşına baş koydum
Kendi sesimle yankılandım
Eller bilmez neyle yoğruldum
Kendi kaderimle savaştım
Başaramadım yine başaramadım
Ne yaptımsa yine başaramadım
Yaşayamadım yine yaşayamadım
Ben bu hayatı yaşayamadım
Atamadım yine atamadım
Bir adım ileriye atamadım
Yakamadım o kıvılcımları
Yıkamadım kalın duvarları
Aşamadım yine tuzakları
Başaramadım yine başaramadım
Başaramadım yine başaramadım
Ne yaptımsa yine başaramadım
Yaşayamadım yine yaşayamadım
Ben bu hayatı yaşayamadım
Atamadım yine atamadım
Bir adım ileriye atamadım
Yakarım dedim ama ıslaktı
Yıkarım dedim ama sağlamdı
Aşarım dedim ama tuzaktı
Başaramadım yine başaramadım
Başaramadım yine başaramadım
Ne yaptımsa yine başaramadım
Yaşayamadım yine yaşayamadım
Ben bu hayatı yaşayamadım
Atamadım yine atamadım
Bir adım ileriye atamadım
Senden bana fayda yok
Sevgilim bu aşk bombok
O güzel gözlerini
Al gönlümden götüne sok
Aylarca ben ağladım
Kimselere bakmadım
Belki dönersin diye
Sokağa bile çıkmadım.
Senden bana fayda yok
Sevgilim bu aşk bombok
O güzel gözlerini
Al gönlümden götüne sok
Bugün dışarı çıkarım
Her gördüğüme yazarım
Eğer beni özlersen
Senin ağzına sıçarım
Senden bana fayda yok
Sevgilim bu aşk bombok
O güzel gözlerini
Al gönlümden götüne sok
Solmuş yaprakları
Bir gün yine açacak
Bu ağaç bin yıl geçse de
Yaşayacak
Her mevsim kış değil ki
Baharlar geri gelir
Dağlar yıkılmaz hiç
Gücü kendindendir
Ne yağmurlar gördük
Ne fırtınalar
Sapasağlam köklerimiz
Kırılsa da dallar
Yıllar geçerken
Elbet bizi yoracak
Hayat oyunu bu
Kaybetmek de olacak
Bugün gülerken
Yarın belki ağlarız
Biz hep güçlüyüz
Duvarları da yıkarız
Gece çökünce
Yollar tekinsiz
Güneş doğacak
Yine biliriz
Özgür