26 Haziran 2026 Cuma

Kal Bir Gece Daha

Gitme diyemedim, kalbim sustu

Ellerim boş kaldı, sesim dondu

Gözlerin bir yabancı gibi bakıyor

Sebepsiz gidişin, içimi vurdu


Kal bir gece daha

Sabahı görmesem de fark etmez

Kal, sessizliğin ortasında

Nefesini dinlemek bile yeter bana


Konuşsan anlarım, suskunluğun ağır

Bir cümle yetmez mi, bir hatır

Yıllar geçer ama bu an kalır

Gitme, bu son gecem, yarınım sağır


Kal bir gece daha

Sabahı görmesem de fark etmez

Kal, sessizliğin ortasında

Nefesini dinlemek bile yeter bana


Gözlerimde sen, sesimde sen

Gitme ne olur, bitmeyelim böyle

Kalmasın yarım bir kelime

Son bir kez dokun, kanayan kalbime


Kal bir gece daha

Sabahı görmesem de fark etmez

Kal, sessizliğin ortasında

Nefesini dinlemek bile yeter bana


Gitme diyemedim...

Yüreğim sustu...


Özgür

6 Haziran 2026 Cumartesi

Yaralarımı Sakladım

 Yaralarımı sakladım

Mutluyum sandılar

Ben düşerken en çok

Güvendiklerim kayboldular


Herkes derdini bana bıraktı

Hepsini sessizce kalbimde taşıdım

Düştüm de “nasılsın” diyen olmadı

Yine de kimseyi yarım bırakmadım


Ben herkese yetişirken

Kendime geç kaldım


Özgür