Çıktım köyün yollarından
Girdim huzur ormanına
Kader bize gülmez derken
Vardım umut ocağına
Ab-ı hayat çeşmesinden
Bir su içtim kanam diye
Su sıcakmış anlamadım
Yandım anam anam diye
Hamdım piştim kaynadım
Umudu hep harladım
Seni sonsuz severken
Hayat suyuna ulaştım
Yârim bir gül fidanıdır
Dikenleri yaralıdır
Tutup koparırlar diye
Gözleri hep fal taşıdır.
Artık ben anladım
Kaderime ağladım
Bu hayat böyle geçecek
Ben de buna inandım.
Özgür
01.05.2026