Saat gece üç, gözler faltaşı,
Mideden yükselir bir savaş marşı.
Diyette üçüncü günüm oysa ki,
Buzdolabı bana göz kırpıyor sanki.
Parmak uçlarımda yürüyorum parkede,
Görünmeden geçmeliyim evdeki herkese,
Işıklar kapalı, hedef tam karşıda,
Dev bir hesaplaşma var mutfakta.
Açtım kapağı, parladı yüzüm,
Loş ışıkta kayboldu hüzün.
Yoğurt mu yesem, yoksa o sarmayı mı?
Bozsam mı acaba şu diyet marşını?
Crunch! Crunch!
Brokoli ağlıyor rafın arkasında,
Baklava ise tam tam ortasında.
"Yarın spor yaparım", yalanı hazır,
Vicdanım kenarda sessizce utanır.
Bir lokma, iki lokma, derken bitti tepsi.
Gitti kaloriler, gitti hepsi!
Rejim yalan oldu yine bu gece,
Geriye kaldı tek bir hece;
AAAAAAH!
Neyse... Pazartesi kesin başlıyorum ya.
Özgür
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Yaz da okuyalım