30 Ağustos 2015 Pazar

İntikam Tugayı


Şu hayattan çok fazla intikam alacaklıyım.
Ayrıca da lanetlendiğimi düşünüyorum son zamanlarda.

Geçmişte hayatıma giren çıkan insanlara bakıyorum, hiç başarılı olmuş, alıp başını yürümüş gitmiş bir arkadaşım, eşim, dostum yok.

Çocukluk arkadaşlarım mesela, "bu çocuğun kafası zehir gibi, örnek alın işte böyle olun!" diye sürekli örnek gösterilen bir arkadaşım vardı, torbacı oldu, defalarca içeri düştü falan filan. En son gördüğümde pizzacıda paket servis taşıyordu. Bir tanesi gaspçı oldu, yıllardır içeri girip girip çıkıyor. Bir kısmı kapkaççılık yapıyordu son gördüğümde, şimdi ne yapıyorlar hiç bilmiyorum.

Benden hoşlanan kızlar vardı. Hiç gülmeyin, bir zamanlar yakışıklıydım, peşimde koşanlar vardı. (Gülmeyin ya gerçekten vardı, yalan söylüyorsam nah şurdan şuraya gitmek nasip olmasın!)

Ohooo böyle gülecekseniz anlatmayayım!

Neyse, beni seven kızlardan birinin para karşılığı kendini satmaya başladığını öğrendim geçenlerde. içim burkuldu yemin ediyorum, çok koşmuştu peşimden çünkü. Belki de hayatının yönünü ben değiştirdim farkında bile olmadan. Başka bir tanesinin peşinde de ben koştum, kabul etmedi hiç bir zaman beni. Sonra yollarımız ayrıldı. Annesi zaten çok küçükken terketmişti kızı, babası da kalp krizi geçirip ölmüş. Facebook'tan takip ediyorum, o kadar dağınık ve batak bir hayat yaşıyor ki, bir şerefsizin eline düşüp hayatının kararması çok yakın. İşin daha da kötüsü yaşadığı hayattan gayet memnun, kimsenin müdahale etmesi mümkün değil.

Aile çevreme ve akrabalarıma bakıyorum, insanlar hep bir şeyler başarmaya çalışıyorlar ama hep başarısız oluyorlar. İş kurup batıranlar, bir yerlerde mevki sahibi olmaya uğraşıp başaramayanlar vs. vs. detaya girmeyeyim.

Kendimi anlatmaya başlasam 32 ciltlik ansiklopedi serilerinden olur zaten.

işte bunlar hep benim lanetimin eseri. Bir de bana zarar vermiş olan ve benim karşılığını veremediğim şeyler var. Hep içimde patlamış intikam yeminlerim var.

İlk iş hayatına atıldığım zamanlarda hayalimde hep mühendis olmak vardı. Sırtıma 100 kiloluk kabloyu, takım taklavatı yükleyip 13 kat bana bunları taşıttıran ustaya, "işiniz gücünüz bize eziyet etmek, mühendisin karşısında esas duruşta bekliyonuz mına goyyim." dediğimde, "sende mühendis ol seninde önünde esas duruş beklesinler." demişti. Ben de, "5-6 seneye kalmaz öyle olacak zaten, inşallah seninle de karşılaşırız" dedim. Karşılaştık. Ben mühendis olamadım, onun da zaten hayattan bir beklentisi yoktu, bir adım ilerleyememiş. İkinci karşılaşmamızda da zaten kavga ettik.

Hayatımın en büyük göt oluşlarından birisi de lisede oldu. Meslek Lisesi'nde okuyordum o zaman. Hoca bir gün oturttu bizi karşısına, tek tek sordu, "Buradan mezun olabilirseniz ne olmak istiyorsunuz?" diye. Sınıfın çok büyük çoğunluğu, sanayide usta olacağını söyledi. Ben ve üç dört kişi daha üniversite okuyup mühendis veya öğretmen olmak istediğimizi söyledik. Hoca, "sınıfın büyük çoğunluğu gayet gerçekçi hayaller kurmuş, onlar çok iyi usta olurlar ama sizden hiç bir bok olmaz" dedi. Yani orada aldığımız eğitimle hiç bir bok olmayacağını söylemişti. Biz de, "hocam biz üniversiteyi kazanırız, sizi de utandırırız" dedik. Hoca da "hiç umudum yok ama, inşallah" dedi. Adamın dediği gibi, sınıfın büyük çoğunluğu inşaatlarda veya sanayide çalıştı, dükkan falan açtılar. Bizim hiç birimiz üniversiteyi kazanamadı, eninde sonunda inşaatlardaki yerimizi aldık bizde usta olduk. Yani daha doğrusu hiç bir bok olamadık. Bende dahil hiç birimiz mesleğimizi bile yapmıyoruz.

Ortaokulda ders saatinde dış kapıda nöbet tutarken bisiklete bindim diye beni döve döve müdürün karşısına çıkartan hademenin ağzını burnunu dümdüz etmek istemiştim mesela. Ama büyümem gerekiyordu, küçükken gücüm yetmezdi çünkü. Ben büyüdüm, o hademe belki ölmüştür şimdiye. Ölmediyse de tez zamanda gebermesini dilerim.

Değişik değişik örnekler var daha, ama uzatmaya gerek yok.

Bazen, insanları öldürüp ceza almayan adamlar gibi olmak istediğim oluyor. Elimde bir tane silah, sırtımda bir çanta dolusu mermiyle gezmek istiyorum. Yolda sokakta gördüğüm saygısız, sigarasının dumanını insanların üzerine üzerine üfleyen, trafikte giderken cep telefonuyla konuşan, kadın şöför görünce sıkıştıran, güçsüz gördüğü insana yükselen, şiddet eğilimli, kavga çıkarmak için ortam arayan, içip içip sağa sola saldıran, çöpünü sokağa atan, bir kaç kişi gruplaşıp insanlara laf atan, rahatsız eden, dönüp laf söyleyene de saldıran, insanların hayatını hep olumsuz yönde etkileyen, hep cesaret kıran, saygısız, saygısız, saygısız insanları öldürmek istiyorum. Örnekleri çoğaltabiliriz. Kısaca kötü insanlara kötülük yapan insan olmak istiyorum.

Üç dakikada duygudan duyguya atlayan şizofren gibi yazı yazmışım değil mi? İşte bunlar hep hayatta yediğim kazıkların aynı anda aklıma gelmesi ve benim hepsini birden yazmak istememden dolayıdır, şizofren olduğumu düşünmüyorum ama olabilirimde bilemem.

Şu sıralar da işsiz kalmak üzereyim, görev yerim değiştirilmeye çalışıldığı için restleşme aşamasındayım, aslında fiilen işsiz kalmış sayılırım ama tazminat vs. vs. haklar için bir süre daha direnmeye çalışıyorum. Yani hayat her zaman ki gibi bombok. Bir süredir gelen şehit haberleri ve ülkenin dört bir yanından gelen kötü haberler yüzünden moral olarak çökmüş durumdaydım zaten, bu da tuz biber oldu. Yani anlayacağınız bende durumlar her zaman ki gibi, bombok...

Beni örnek alan çocuklar var. Benim gibi olmak istiyorlar, çünkü güçlü olarak görüyorlar. Bende onlara, "benzeyecek başka adam mı kalmadı lan, gidin yol yakınken kendinizi kurtarın!" diyorum. Eğer bahsettiğiniz şey kas gücüyse evet ben güçlüyüm ama mental olarak güçlü olmayan insan ne kadar kuvvetli olursa olsun güçsüzdür. O yüzden ben güçsüzüm. Eğer hayat bir gün yoluma kaya döşemeyi bırakıp kendisine başka hobiler edinirse, ben de geçmişle olan hesaplaşmamı tamamlamaya başlarım. O zaman da gerçek anlamda güçlü olmaya başlarım. O gün gelene kadar kırılamayacak kadar sert kabuğu olan kuvvetli ama güçsüz bir insan olarak yoluma devam edeceğim.

Ama saygısız ve aldığı nefes bile zarar olan insanların ölmesini istediğim gerçeği hiç değişmeyecek. Yok mu içinizde taşşaklı bir devlet görevlisi, bana yetki verin de kötülüğü bitireyim ben. Valla bak ciddiyim, işim bittiğinde gerekirse kendimi de vururum.


30.08.2015
Özgür

20 Ağustos 2015 Perşembe

Gırmızı Mavi Hadi Gari



Masmavi gökyüzüne bakıyorum gözlerim kan çanağı,
Göz bebeklerim Kırmızı.
Hayretler ediyorum sana Allah'ın arsızı.
Ne demek "aşık oldum" ulan?
Gerzek misin oğlum, o ağanın kızı...
Kan alırlar maden ocağından Kamil,
Götünden çıkan alevin rengi, kan kırmızı.
Ümit verme geleceğe dair, bırak o kızı,
Yoksa tersinden şişirttirirler sana Big-Babol sakızı.
Sen kendini gönül hırsızı sanmışsın,
E doğaldır gözün bozuk, göremiyorsun uzağı.
İnek sanıyorsun ama o daha buzağı,
Öküzsün sen, örnek alma boğayı.
Terket bu aşkı, dellendirme ağayı.
Yoksa mumla ararsın benden yediğin dayağı.
Aslında hak ediyorsun temiz bir sopayı,
Ama adamlar kafaya koymuş karpuzunu yarmayı,
Pekmezine ekmek banmayı...
Haydi aşık olursun anlarım da,
Omirilik soğanınla mı düşündün, köylük yerde kızları birbirleriyle aldatmayı?
Bence sen terket bu diyarı,
Yoksa bu gidişle dişlemeden yiyeceksin hıyarı.

20.08.2015
Özgür

5 Ağustos 2015 Çarşamba

Faydalı İle Gerzek

Faydalı ile gerzeğin fantastik hikayesi bu!

.

Sen, pazarda kafasına sütyen geçirip bağıran ikizlere takkeci,
Ben, sosyete semtine dalıp, havalı kornayla gürültü yapan kamyon şöförü.
Sen, köyün umumi tahta tuvaletindeki göt temizleme taşı,
Ben, domuz avlamak için kurulmuş fare kapanı.
Sen, eczacı kalfası,
Ben, kullanılmayan sığınak tuvaleti.
Sen, dublex lastik,
Ben, büyük boy prezervatif almış Çinli.
Sen, triplex villa,
Ben, denize girmek için şişirilmiş traktör şambreli.
Sen hep mükemmelsin,
Ben gereksiz, öyle mi prenses?
Hayat sensiz daha güzel,
Her şeyi amacına göre kullanınca.
Sen Lalezar olsan kaç yazar?
Kurur gidersin ben hortumu çıkarıp sulamayınca.
Lağıma düşürmüşsün gözlüğünü,
Ondan dünyayı bombok görüyorsun bakınca.
Sen hayat demektin eskiden belki ama,
Hayat daha güzelmiş sen olmayınca.
Bakma öyle "Ne diyor bu gerzek?" diye,
Akıllandım sol koluma seni takmayınca.
Seni Dünyam sanıyordum, Ay gibi dönerken etrafında,
Güneşmişim ben, uydu olan senmişsin aslında.



05.08.2015
Özgür


(Çok dağınık oldu be, idare ediverin bu seferlik. :S)

31 Temmuz 2015 Cuma

Tayyittin Hoca

Madem öyle gel böyle...


Tayyittin Hoca'nın canı bir gün tavuk suyuna pilav çekmiş. E tabi öökkküüüz kadar aç olunca da evdeki tencerelerin yetmeyeceğine karar vermiş. Gitmiş kardeşi Esed'e koca bir kazan almış gelmiş eve. Sonra bakmış ki evde pirinç de yok.. "Hay koca kofam!" demiş Tayyittin Hoca...

Pirinç almaya gidecek ama, bakkalın yolunu Abdül Öcalan'ın eşkıyaları kesmiş. Düşünmüş taşınmış, datlu datlu kaşınmış, bir yol bulmuş Hoca Tayyittin. Gitmiş eşkıyalara " Şimdi sizin eviniz yok, zaten benim ahırda da gizli gizli yatıyonuz amuğa goyim. Ben size evin bir odasını vereyim, siz de geliş geçişlerde bana, benim adamlarıma falan dokunmayın." Eşkıyalar kabul etmiş tabi bu teklifi. Neyse Tayyittin Hoca pirinç işini de halletmiş.

E tabi kanki komşular durur mu? Vermişler gazı Tayyittin Hoca'ya...

"Kazanın vor mi?"
"Vor vor."
"Pirincin vor mi?"
"Vor vor."
"Ne duruyorsin?"
"E napah?"
"Pilov yopsanaa pilov yopsanaa pilov yopsanaa"

"E Tovik yohtur" demiş Tayyittin Hoca...


Yine düşünmüş, yine taşınmış, uyuz gibi kaşınmış tavuk işine de bir çare bulmuş Hoca.
Gitmiş Daiş ve 40 Haramiler Et ve Tavuk merkezine, " ben sekkiz tane tavuk istirem ama param yoktur." demiş.

Daiş bu durur mu, "sen bizimle taşşah mı geçiyorsun ey münafık, say imanın şartlarını yoksa kelle gider" demiş. Tayyittin Hoca bakmış durum vahim, kelle futbol topu olacak, "durun yav, ben size bir teklif vermeye geldim" demiş.

"Şimdi siz buralarda güçlü kuvvetlisiniz de, bu işyerinin vergi levhası yok. Yarın bir gün Amariga Vergi Dairesi gelip sizin dükkanı kapatınca bu işleri nerede yapacaksınız? İşte siz bana bugün bu tavukları verirseniz yarın bir gün ben de size evin bir odasını açarım, kaçak kesimleri orada yapmaya devam edersiniz"

E tabi Daiş de bu çılgın teklifi kabul etmiş.

Gelmiş Tayyittin Hoca eve, kurmuş düzeneği pişirmiş Tavuk suyuna pilavı. Tam yemeye başlayacağı sırada bir ses "hooop" demiş. Bakmış Hoca arkasına, yıllar önce kandırıp evi ellerinden aldığı kardeşleri gelmiş. Demişler ki "bu evde bizim de hissemiz var."

Kardeş Esed'de gelmiş "kazanımı ver mübarek" demiş. Hoca durur mu yabıştırmış muhteşem sol ayağıynan cevabı "Kazan öldü mübarek."

Her kardeş kendine düşen pay kadar odaya el koymuş. Sonra bakmışlar ki hisselerinde Abdül örgütü ile Daiş Kesim Merkezi faaliyet veriyor. Kovalamışlar bunları hisselerinden. Sonra Abdül örgütü başlamış Hoca'nın işçilerini öldürmeye. Daiş Mezbahası da salmış öküzlerini hocanın evine, başlamışlar tepinmeye.

Kardeş Esed'de duruma bakıp " Ne gadan da yalancı bir gomşu, oh daha beter olsun" demiş.

Tayyittin Hoca almış başını ellerinin arasına, "bu kadar aç gözlü olmayaydım, açeydim gollerimi kavga etmeyeydim gardaşlarımla, getmeyin bu ev hepimize yeter deyeydim, tek başıma her haltın sahibi olmaya galkmayaydım belki kendi davuğumuzu, pirincimizi yetiştirirdik. Benim yüzümdeeeeeennnnnnn..."

Kıssadan Hisse; Her Papaz pilav yemez... Pilavın fazlası zaten bünyeye zararlıdır.

29 Haziran 2015 Pazartesi

Neden Adem ve Havva Olmayasınız?

Bizler kayıp kuşağın kaybedenleriyiz. Bizden sonra gelecek olan nesilin bu zincir içerisinde önemli bir parça olabilmesi için, artık şu sıralar tartıştığımız şeylerden çok daha farklı şeyler tartışmamız gerekiyor.



Bundan beş bin yıl önce insanlar belki de donsuz dolaşıyordu, herkes birbirinin götünü görüyordu yani. Bir çıplak vücut gördün diye, bir göt çatalı gördün diye hemen namus bekçisi kesilme, bu Dünya'nın namus bekçisine ihtiyacı yok. kimin kimi siktiğini öğrenmeye ihtiyacı yok. Kimin kimi sikmemesi gerektiğini öğrenmeye ihtiyacı yok. Kimsenin cinsel tercihi bir başkasını bağlamaz. Bir başkasının özgürlüğü senin özgürlük alanına tecavüz etmiyorsa, senin ona müdahale etmeye hakkın yok. Birisinin özgürlüğü, bir başkasının yaşam alanına müdahale etmiyorsa, senin ona müdahale etmeye hakkın yok. Benim, senin inancına müdahale etmeye hakkım yok. Senin benim yaşam tarzıma müdahale etmeye hakkın yok.



Bırakın bu Dünya'yı, öbür Dünya'yı güzelleştirmek istiyorsanız, geleceğinize yatırım yapın. Çocuklarınıza bilimi, matematiği sevdirin. Teknolojiyi sevdirin. Çocuklarınızın eline tablet bilgisayarları tutuşturup, "o elindeki cihazla oynarken ben de işlerimi hallederim" kafasıyla yetiştirmeyin. Hayatta her şey eğlence değildir. Teknolojiyi verimli ve doğru kullanmayı öğretin. Her konuya hakim olmanız mümkün değil, olmayın da zaten. Bugünün şartlarında iyi bir tercih diye, çocuğunuzu ilgisi olmayan alanlara yönlendirmeyin. Siz futbolu seviyorsunuz diye o çocuğun futbolcu olması gerekmiyor ya da mühendisler iyi para kazanıyor diye mühendislik fakültesi okuması gerekmiyor. Her çocuk meslek tercihini doğduğunda yapar ve bu tercihler bilimsel yöntemlerle saptanabiliyor. Belki de siz çocuğunuzu iyi bir futbolcu olarak yetiştirmeye çalışırken gezegendeki en iyi Mekatronik mühendisinin geleceğini öldürüyor olabilirsiniz.

29.06.1987
Özgür

Bu arada doğum günüm kutlu olsun. İyi ki doğdum.