8 Eylül 2011 Perşembe

Bazı İnsanların Gözlerinde Hayatın Acımasızlığı Vardır

Bu Şarkıyla İyi Gider Sanki

Gülerken bile hayatındaki yorgunlukları, kırgınlıkları hissettiren insanlar var, hayatın acımasızlığını dibine kadar yaşattığı insanlar, yüz ifadelerinden, konuşmalarından, gözlerinden anlaşılıyor bu yorgunluklar. İşte o insanlar, hayatın zorluklarının ne demek olduğunu, insan olmanın ne demek olduğunu, yaşı kaç olursa olsun tecrübenin ne demek olduğunu biliyorlar.

Eminim ki burada da var onlar ve şu anda bu yazıyı okuyorlar. Evet evet görüyorum işte oradasınız, saklanmayın klavyenin arkasına, benden kaçamazsınız.

Bu konuda bize en iyi yardımcı olabilecek şey resimlerdir. Eski resimleri karıştırıp bakarsak mutlaka buluruz böyle birisini, çünkü kesinlikle hayatımıza en az bir tane girmiştir böyle bir insan. Eğer girmediyse, hayatınızda hep makara kukara yaşamış insnlar olduysa, büyük bir kayıp içerisindesiniz demektir. Hayatın acı suyundan en azından bir kere bile içmemiş insan, zorda kaldığınızda yanınızda olmayacak olan insandır. Düştüğünüz zaman gülen değil, düştüğünüz yerden kaldırmaya çalışan, kaldıramadığında sizin düştüğünüz yere atlayan insandır dost, arkadaş, sevgili, eş.

Hayatın kırgınlıklarından kastettiğim de budur bir nevi, bazı insanlar erken düşer hayatta. O yüzden tecrübenin yaşı olduğuna inanmıyorum ben. Gerçi bir çok konuda (daha doğrusu iş tecrübesi harici hiç bir konuda) tecrübe diye bir şeyin olacağını da sanmıyorum. Hayat hiç bir şeyi iki kez tekrar etmez, bu yüzden tecrübe denilen şey sadece geçmişteki salaklıklardan ibarettir.

Sonuç olarak dileğim, hayatın zorluğunu yaşamış insanlar çıksın hep karşımıza. Eğer tecrübe diye bir şey varsa, bu tür insanları seçebilmek için kullanalım. İki şanssızlıktan bir şans yaratabilmemize yardımcı olacak sevgilimiz, eşimiz olsun. Maddi zenginlik önemlidir ama asıl önemli olan gönül zenginliğidir ve buna en çok aç olan kişi de ömrü boyunca gönül zenginliğinin özlemini çeken insanlardır. Ve bu konuda en zengin kişiler de onlardır. Candır.

Seviyorum ben o insanları.

***
Gözlerinde hayatın yorgunluğu var,
Gülüşün bile hüzünlendiriyor,
Merakım çok,
Acaba kalbinde kimin adı var,
Kim seni, neden üzüyor,
Herkes bilmez bunu yalnızlık zor,
Çekeni yaşladırırken çekemeyeni öldürüyor,
Hayatın derdi yalnız hiç çekilmiyor,
Sevgiye açlığım gözlerine beni hapsediyor.


Mr_lonely
05.09.2011

15 Ağustos 2011 Pazartesi

Hoca Efendi İmparatorluğu Anayasası

Ne kadar zormuş ANAYASA hazırlamak. Yemin ediyorum sadece 10 maddesini hazırlamak bile canımı çıkardı, binlerce madde yapmaya kalksam ayvayı yemişim. Neyse, aşağıda Afrika kıtası dolaylarındaki bir ülkenin Anayasasının ilk 10 maddesi bulunmaktadır.

Madde 1; Hoca Efendi İmparatorluğu, şeriat ile yönetilen, doğrudan kraliyet ailesine bağlı, tam bağımlı bir ülkedir.
Madde 1-A; Ergenekon, bir Terör Örgütüdür. Adını ağzına alan herkes müebbet hapisle cezalandırılır, üye olmak idam sebebidir.
Madde 1-B; Aksini iddia eden herkes Teröristtir.

Madde 2; Ülkenin bayrağı Kırmızı ve Beyaz Renklerden oluşur. Yapısı Ay ve Beş yıldızdan ibarettir.
Madde 2-A; Milli marş, Sordum Sarı Çiçeğe İlahisidir.
Madde 2-B; İlk iki madde kesinlikle değiştirilemez, aksini iddia eden terör örgütü üyesi sıfatıyla yargılanır.

Madde 3; Ülkenin resmi dili Arapça, Farsça ve Kürtçe'dir. Bu diller dışında herhangi bir dili kullanmak yasaktır.
Madde 3-A; Ülkenin resmi para birimi Papua Yeni Gine Kina'sıdır. (PGK)
Madde 3-B; Aile yapısı bir erkeğin en az üç kadın ile evlenmesi suretiyle şekillenir. Eğer bir erkek 25 yaşına kadar eş sayısını üçe tamamlamazsa ya da hiç evlenmezse kanuna karşı gelmiş sayılır, cezası kazığa oturtulmaktır.
Madde 3-C; İmam Nikahı, Resmi Nikah sayılmaktadır.  Eğer bir erkek üç kez boş ol derse nikah düşer. Çocukların velayeti, erkek kimi isterse ondadır. Kadının hiç bir talepte bulunma hakkı yoktur.
Madde 3-Ç; Eğer bir kadının gözleri dışında herhangi bir uzvu, kocası dışında başka birisi tarafından görülürse cezası 100 kırbaçtır. Tekrarında 200 kırbaç, tekrarında RECM.
Madde 3-D; Vefat durumunda miras paylaşımı ailedeki erkekler arasında yapılır. Eğer ailede vefat eden kişiden başka erkek yoksa miras, en yakın akrabalarının erkekleri arasında paylaşılır. Eğer soyunda başka erkek bulunmuyorsa, miras kraliyet ailesine kalır.
Madde 4; Ülkenin resmi güvenlik kuvveti Pe-ke-ke'dir.
Madde 4-A; Te-Se-Ka isimli örgütle bağlantısı olan herkes Ergenekon kapsamında yargılanacaktır.
Madde 4-B; Ülkenin yargı sistemi, Her Koyun Kendi Bacağından Asılır felsefesine dayanır. Beğenmiyorsan Ananı da Al Git Mantığıyla karara bağlanır. Temyiz hakkı yoktur, Ulema ne derse karar odur.
Madde 4-C; Ülke sınırları dışına çıkmak yasaktır, mülteci olarak kaçmaya çalışanın Anasından Emdiği Süt, Babasından çıkarılır.
Madde 4-Ç; Ülke sınırları içerisinde yaşayan herkes "Hoca Efendi Tarikatı" üyesidir, Tüm toplantılara katılmak mecburidir. Mazeret belirtmeden veya mazereti kabul edilmediği halde toplantılara katılmayanların cezası ilkinde yüz kırbaç, tekrarında 200 kırbaç, tekrarında RECM.


Madde 5; Sağlık kurumlarının nitelikleri Ebe Teyze, Çıkıkçı Murtaza ... şeklindedir. Tam teşekküllü hastane yapma teşebbüsünde bulunmaktan ziyade, düşünmek 100 kırbaç ile cezalandırılma nedenidir.

Madde 6; Eğitim ve öğretim ihtiyacı Tekkelerdeki hocalar tarafından karşılanmaktadır. İleri düzeyde eğitim almak isteyenlere " İmam Hatip Üniversitesi"nde okuma imkanı sağlanmıştır.

Madde 7; Ülkedeki spor faaliyetleri, Ulema'nın izin verdiği tarihlerde yapılmak ve yalnızca Futbol'dan oluşmak koşuluyla serbesttir. En fazla iki takım bulunabilir ve takımların ismi "İmamspor" ve " Cemaatspor"dur.
Madde 8; Ülke sınırları içerisinde, üç kişiden fazla gruplar halinde gezmek, yatsı namazından sonra sokakta dolaşmak, dul bayanların ya da içerisinde henüz evlenmemiş kız olanların evlerine girmek yasaktır.

Maade 9; Bu ülke sınırları içerisinde dünyaya gelen herkes bu kuralları kabul etmiş sayılır.

Madde 10; 3. maddeden itibaren kurallarda değişiklik yapma yetkisi Hoca Efendi Meclisi'nin inisiyatifindedir.


Mr_Lonely
15.08.2011

8 Ağustos 2011 Pazartesi

Şebek

Türkiye'de insanlar anlık mutluluklarla yaşıyor, yarın kimsenin umrunda bile değil.
İnsanların, anlık veya geniş zamanlı, mutlu olmasına lafımız yok. İsteyen somurtur isteyen şebek gibi otuz iki diş meydanda gezer.
Buradaki mesele, hiç bir şeyin farkında olmayan o şebeğin benim de hayatımı olumsuz yönde etkiliyor olması.
Yoldan geçen birisini durdur, eline 10 lira sıkıştır, sonra iki sokak ötede bir arkadaşını gönder gitsin o 10 lirayı adamın elinden alsın sana geri versin.
Kayıp ne oldu bu durumda, hiç bir şey. Peki kazanç ne oldu, o adam sana sebepsiz ve amaçsız bir şekilde güven duymaya başladı.
Buyrun emekliler.
Ya da çalışanlar.
Maaşınıza Yüklü(!) miktarda zam yapıldığı zaman, (Ki bu zamlar genelde seçim arefelerinde oluyor.) bir kaç ay içinde o zammın eriyip yok olduğunu maaş bordrolarınızda farketmiyor musunuz?
Ama rastgele bir emekliyi durdurup sorsanız diyeceği laf, "Allah Razı Olsun daha önce kimse böyle bir zam vermedi." olacaktır. (İnsanların klasik yakınmalarını bir kenara koyarak düşünelim, sonuçta trilyonlarla oynayan birisine sorsak o da kazancının yetmediğinden yakınır.)
Bir yerlerden para geliyor, o bir yerlerin kaynağı genelde Amerikanya tabii ki, gelen paranın adı BORÇ. Bize o borç anamızın ak sütü gibi helal, babamızdan miras gibi yediriliyor. Biz anlık olarak mutlu oluyoruz. Tabi bu sırada, ülkemizin dış borcunun nüfusumuza oranlanmasıyla ortaya çıkan kişi başı dış borç miktarımızda tavan yapıyor. Direkt olarak cebimizden çıkmıyor ya kredi kartı faturası gibi, onun için enterese etmiyor bizi. Doğan her çocuk daha bir borçlu doğuyor sonuç itibarıyla. Ama bizim ağzımızda bal var, mutluyuz.
Birileri çıkıp bizi uyandıracak gibi olsa, ceza sahası dışından hafif bir faul yapıyorlar, bir kaç kişi sarı kartı yiyor biz yine uykuyadalıyoruz. Kim bu sarı kart cezalıları, Denizi aydınlatanlar olabilir belki. Neydi onun adı El Feneri miydi?
Bakıyorlar ki biz Fener'e falan ihtiyaç duymuyoruz, yüzebiliyoruz denizlerde, uyanığız hala, Bu sefer yeni Dalgalar çıkıyor piyasaya. Dalga geçer gibi Ergenekon Destanı yazıyorlar bize.
Bu dalgalar ufakk mı geldi?
Daha büyükleri var.
Üç büyük futbol klübünün taraftar sayısı, ülkenin dörtte üçünden fazla. Eğer üç klübün en kral adamlarını alır içeriye tıkarsan Dalga malga kalmaz alayımız dikkati oraya çeviririz, derin bir uykuya dalarız.
Nasıl olsa meşhurdur Şike Yaptın dedikten sonra Şaka Yaptıııımmm deyip paslaşmalar.
Daha da uyumazsan son darbe yine askerden gelir.
Bir haftada 25 kişiyi şehadete erdirirsen eğer bırak uyanık kalmayı, kış uykusuna bile yatarız hepimiz.
Mutluyuz.
Memleketime yol yapılıyor, asfalt dökülüyor.
Peki uzun süredr kaç okul yapıldığına dair haber yapıldı?
Peki kaç tane sınavda ŞİKE yapıldı haberi geldi?
Mutluyuz.
Şike Şike Mutluyuz.

Bazı süreçleri ben dinamit gibi düşünüyorum.
Upuzuuuunnnnn bir kükürtlü iple bağlanmış bir kalıp dinamit lokumu, fitilin ucu ateşlenmiş bekliyoruz.
Bugün patlamayacağı belli, gelecekte patlayacak. Kimin kucağında patlayacağını merak ediyorum.
Ama şundan eminim, biz anlık mutlu olduğumuz sürece, gelecekte başımıza gelecek hiç bir şeyin suçunu geçmişimizdeki kişilerden aramayacağız. Ve biz yine aynı şebekliğimizle o bombayı kucağında tutacak olan yürekli insanı  rezil edeceğiz.
Bir günah keçisi bulup bütün suçu yükleyeceğiz.
Olsun biz bugün mutluyuz.
Daha yumurta kıçın ağzına gelmedi...


Mr_Lonely
08.08.2011

10 Haziran 2010 Perşembe

A.T.S. (Askeri Terimler Sözlüğü)


Fosil: Kendi devrelerine 45 günden az olmamak koşuluyla takılan kişilere denir. Eziktirler, büzüktürler. Ama en önemlisi buçukturlar. 90/1,5, 90/2,5 misali. Ama alt devreliklerini de devrelerinden daha az yaptıkları için bir yönden de şanslıdırlar. Bunlara fosil denir çünkü genellikle bastonlarını görerek teskere alırlar.

Baston: Celp sıralamasının en alttakinin bir üstündeki celptir.
Tamam ya saçma bir açıklama oldu toparlıyoruz Allah Allah ya...
Normal şartlarda bir asker dört celp görür. Bunlar Alt devre, çömez alt devre, piç torun ve öz torunlardır. Öz torun en üst celbi teskereye gönderen devredir. Ama fosil arkadaşlar bunlarla değil bir sonrakiyle teskereye gider. Yani bastonlarıyla. Eğer onlarla da teskereye gidemezse Mezar taşını görür ki bu askeriye de yaşayabileceği en büyük ezikliktir...

Mezar taşı: Ürkütücü görünebilir ama öyle değil işte. Çok biliyonuz herşeyi zaten peh...
Mezar taşı devrelerinin askere gittiğini duyan bir kişi sevinir. Çünkü teskere aldığı tarihin üzerinden 6 ay geçtiğini gösterir bu. Vay anasını ya görür müyüz biz o günleri ...

Neyse konumuza dönelim.

Öz torun: Bu kişiler en üst devrenin biletidir. Bunlar askere geldiği zaman öz dedeleri teskere alır özgürlüğüne kavuşur. O yüzden candırlar, sevilirler. Keşke gelseler el üstünde tutsam sevsem, kafalarını okşasam şafak alsam hepsinden...

Neyse konuyu saptırdık yine...

Piç Torun: Bu kişiler şanssız kişilerdir. Piç gibi ortada kalmışlardır. Her işi yaparlar. Altlarına yeni bir celp gelene kadar da ezilmek zorundadırlar... Piç dedelerini hiç sevmezler. Sevmemekte de haklıdırlar, askerliği kendilerine zehir eden kişiler onlardır çünkü... Gittiler de kurtulduk çok şükür...

Şafak: İşte askerliğin adı. Ne zaman şafak biter askerlik biter. Sayılan her günün, doğan her güneşin adıdır. Her gün gece 12'de başlar 12'de biter. Keşke hızlı hızlı geçse. Nerede o günleeerrr..... Ayrıca Mehtap diye kızım olacağına Şafak diye oğlum olsun da derler. Aslında ben Mehtap'ı daha çok seviyorum. Aşığım ona sevgilim olmasını istiyorum...
Neyse konumuza dönüyoruz...

Mehtap: Acemi birliğinin biteceği günü beklemek, izine gidilecek günü beklemek olarak özetleyebiliriz. Yalancı bir bekleyiş, kendi kendini aldatma hikayeleri, umut hikayeleri, sanki askerlik bitiyormuşçasına yalan bir bekleyiştir bunun sonucu. Çekicidir çünkü aldatır insanı. Aynı sahte aşklar gibidir. Onun için sevilmez.

Çavuş: Kendini bulunduğu takımın orgenerali sanan kişiye denir. Kolunda iki kıytırık rütbe vardır ama sorsan bir kamyon taşşağı olduğunu iddia eder. Birazcık terbiyesiz bir açıklama yapmış olabilirim ama....
Hiçte bile terbiyesiz değil işte. Burada biz ona öyle diyoruz.... O terimi de ayrıca açıklayacağım..

Onbaşı: Çavuşa nazaran daha az taşşağı olan kişiye denir. Her işi bu şahsiyet yapar, her yere koşturur ama sonunda komutandan aferin'i alan çavuş olur. Eziktir büzüktür. Ama rütbesi dolayısıyla sadece çavuşa karşı eziktir...

Er: Taşşak yoksunu kişiye denir. Rütbesi yoktur. Bi boka yaramaz ameleden farksız kişiliktir. Bazılarının hiç bir vasfı bile yoktur. Hele ki alt devreyse hepten armuttur, hepten eziktir.

Taşşak: Bir nevi her yere elini uzatabilen, herkese sözünü geçirebilen, bir dediği iki edilmeyen kişilerdir. Askeriye dışında aslında hiç bir halt değillerdir ama askeriye bu kişilerin götünü aşırı derece de şişirdiği için insanların ya sabır çekmesine neden olurlar. Genellikle sevilmeyen kişilerde bulunur ancak istisna olarak da olsa insanlarla geçimi iyi kişilere de verildiği olur. İkincisi olursa hayat çok eğlenceli olur, askerlik karnavala dönüşür...

KADEME: Ahanda baş belası. Ahanda 20 kilo vermeme neden olan lanet yer. Ahanda ezildiğim yer. Ahanda sanayideki çıraklık döneminde yapmadığım şeylerin daha fazlasını yapmama nerden olan yer. Ahanda askere geldiğime lanet ettiğim yer.
İlk başlarda askerliğin bana ızdırap olmasına neden olmuştu bu yer. Ama daha sonra kademecilerle olan ikili ilişkilerim geliştiği için artık orada fazla yardırmıyorum. Kademe bir nevi tamirhanedir. Koskoca otobüsleri kademeye çektiğimiz için eziyeti de koskocaman oluyor. Yapacak bir şey yok mabede giren şemsiye açılmaz..

Revir: Tam teşekküllü hastane diyeyim siz inanmayın. Usta birliğimde bir revir bile yok. Ancak acemi birliğimde bir adet vardı. 3000 kişilik taburda 30 yataklı bir revir. Lafta askerin sağlığı için çalışıyorlar. Böbrek taşından iki kere revire çıktım ikisinde de daha doktorla oturup adam akıllı konuşamadan taşımı düşürdüm. Düşünün artık ne kadar hızlı çalıştıklarını. Zannedersin ki uzay yolu. Sabah 5'te rahatsızlanıp saat 11 civarında doktorun karşısına ancak çıkabildiğin bir rezillikler bütünü...

Platform: Nam-ı diğer çarpılma mekanı. Bir nevi otogar olarak düşünebiliriz. Yolcuları alıp bıraktığımız yer burası. Birlik komutanının milletin çarşısını kilitlemek için dört gözle şöförlerin hata yapmasını beklediği yer. İki kere burada hata yaptım nasıl olduysa ikisinde de çarşımı kilitlemedi. Galiba iyi gününe denk geldik... Şans işte...


Neyse bu değerli bilgilerin devamını ileriki zamanlarda getiririz. Şimdilik bu kadar yeter. Herkese saygılar sevgiler. Kendinize iyi bakın. Hoşçakalın.